صدات میاد اما خودت کجایی؟

به مراسم سر دل بریدن رفته بودم دوش . گفته بودی دلی که تنگ شود بهتر که سرش را ببری . چه خونی بال بال می زد از این سر بریده به روی زمینی که شسته بودمش برای خانه تکانی عید . چه بویی می داد این خون . بوی تازه ی دوست داشتن . بوی عجیب عشق . بوی هر چه بره ی بی شبان که اسیر آواز گرگهای سنگی شده است . حالا با دل بی سر به پیشواز بهار می روم . دیگر به یادت نمی افتد دلم که سری ندارد تا هوایت در آن پر بزند... ها ... تا یادم نرفته است : فن بند زدنش تنها دست تو می داند و بس ...

دلم می خواست
بهتر از اینی که هست سخن می گفتم
وقتی که دور ازهمگان بخواهی
خواب عزیزت را برای آینه تعبیر کنی
معلوم است که سکوت علامت رضایت نیست .
به خدا من کاری نکرده ام ، فقط ،
لای نامه هایی به ری را ،
گلبرگ تازه ای کنار می بوسمت جا نهاده و
بسیار گریسته ام .
خب به فرض که در خواب هم گریه ام گرفت !
یعنی که من فرق میان دعای گریه و گیسوبران باران را
نمی فهمم !!!!!!
خسته ام ، خسته ، ری را

سید علی صالحی

کیدی

تهران . خ شریعتی . یک دکه نشریاتی کنار پارک کوروش .

چقد دلم هوای یه هیمه ی بزرگ از آتیش سرخ و الو گرفته کرده /اونقد بزرگ که وقتی بخوای از روش بپری بیفتی توش /چقد خوبه با آتیش چهارشنبه سوری یکی بشی ...

ترانه ای از ستار برای همه ی اونائی که دوستشون دارم :

اخماتو وا کن پسرو سرتو بالا کن دخترو
همگی بریم قاشق زنی حالا دیگه بسه دشمنی
مردم دیگه فال گوش نمی رن
چی شده که دارن می میرن
پسره خروس جنگی شده دختره دلش سنگی شده
دلخوری بسه ای ادما بهار می رسه ای ادما
بیا ای عمو نوروز برو ای غم امروز
الهی که برامون مبارک باشه هر روز
این فتنه و دعوا چی چیه این لحاف ملا چی چیه
بازی نکنین با فشفشه نکنه اتیش سوزی بشه
شب عید و چهار شنبه سوری
اون سالا نبودش این جوری
قاشق می زدیم که یار بیاد
هفت سین می چیدیم بهار بیاد
بیا ای عمو نوروز برو ای غم امروز
الهی که برامون مبارک باشه هر روز

و حرفی از هدایت برای روشینا: