گلبرگی بر تی تخ برکه

X

گلبرگی بر تی تخ برکه

گلبرگی بر تی تخ برکه

مرا با برکه ام بگذار/ دریا ارمغان تو

	هراس مرگ
هرگز ار مرگ نهراسیده ام اگر چه دستانش از ابتذال شکننده تر بود! هراس من - باری - همه، از مردن در سرزمینی است که مزد گور کن از آزادی آدمی افزون تر باشد جستن یافتن و آنگاه به اختیار برگزیدن و از خویشتن خویش باروئی پی افکندن ..... اگر مرگ را از این همه، ارزشی بیش تر باشد حاشا حاشا که هرگز از مرگ هراسیده باشم! اگر مرگ را از این همه، ارزشی بیش تر باشد حاشا حاشا که هرگز از مرگ هراسیده باشم *احمد شاملو*
+ نوشته شده در 86/10/25ساعت 8:26 PM توسط روشینا \|

	باور مرگ
...... چه کسی خواهد دید مردنم را بی تو ؟ بی تو مردم ، مردم گاه می اندیشم خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید ؟ آن زمان که خبر مرگ مرا از کسی می شنوی ، روی تو را کاشکی می دیدم شانه بالازدنت را بی قید و تکان دادن دستت که مهم نیست زیاد و تکان دادن سر را که عجیب !‌عاقبت مرد ؟ افسوس کاشکی می دیدم من به خود می گویم: ” چه کسی باور کرد جنگل جان مرا آتش عشق تو خاکستر کرد ؟ “ ...... *حمید مصدق*
+ نوشته شده در 86/10/17ساعت 7:31 PM توسط روشینا \|